Justk
4 Comments 225 Views

Twee dode opa’s

Zo heb je op je veertigste nog al je opa’s en oma’s, zo gaan er in een maand twee dood.  Mijn opa Witjes, van moeders kant, overleed een maand geleden. Dinsdagavond overleed mijn opa Jassies.

Om ze een mooi plekje te geven in mijn hoofd schrijf ik dit blog, maar ook omdat ik deze heftige gebeurtenis wil delen. Een beetje achtergrond van die twee mooie mannen uit Drenthe:

opajassies_witjes
De vader van mijn moeder.

Sjef Witjes. Geboren in 1925 in Wamel, opgegroeid in Rotterdam.
Overleden 30 oktober 2014  te Raalte.
Woonde het grootste gedeelte van zijn leven in Hoogeveen.
Vader van 10 kinderen, opa van 20 kleinkinderen en 20 achterkleinkinderen.
Uitvinder bij Philips en zeerover van beroep.
Beroemd om zijn uitvinding voor de Philips keukenmachine en de skelter („kar”) met moter die hij gemaakt had voor zijn kleinkinderen (opgevoerd!)

Mijn mooiste herinneringen aan opa Witjes
– Opa was zeerover geweest en de schat lag op zolder, die moesten wij zoeken
– ‘Wil je een televisie/paard/pop? Dan teken ik die wel even voor je’
– Het alarmsysteem dat hij aanlegde in de bijkeuken. Als je binnenkwam hoorde je een oorverdovend geluid van schoten, en dit was nog voor de Home Alone film is uitgekomen 😉
– Alles bestellen wat je wilde in de snackbar. Maar, zei hij erbij: als je het niet opeet, moet je terugdokken


De vader van mijn vader.

Jaap Jassies. Geboren in 1927 te Kerkenveld – Zuidwolde.
Woonde het grootste gedeelte van zijn leven in Hoogeveen.
Overleden 2 december 2014 te Hoogeveen.
Vader van 3 kinderen, opa van 7 kleinkinderen en 11 achterkleinkinderen (tot nu toe).
Slager bij Albert Heijn van beroep.
Won prijzen voor zijn filet-americain èn de mooie kanaries die hij hield in een volière in de tuin.
Speelde meer dan 30 jaar Tuba bij de Hoogeveense Harmonie.
Mijn zus en ik waren lange tijd de enige kleinkinderen en daarom heb ik altijd een speciale band met opa Jassies gehad.

Mijn mooiste herinneringen aan opa Jassies:
– In pyjama-optocht met blokfluit samen met mijn zus achter mijn opa en zijn tuba aan in de woonkamer
– Op een dag lagen er twee levensgrote poppen in onze bedden, dat waren de ‚nieuwe’ logees (poppen waren voor ons natuurlijk)
– In winkelwagentjes racen door Albert Heyn nog voor openingstijd. Opa was er slager, mijn oma kantinejuffrouw, iedereen kende ons.
– Dat opa doodstil onder het bed van mijn zus en mij lag in het donker terwijl wij niets doorhadden en al bijna sliepen en ons dan met ‘BOE’ keihard liet schrikken.

Ik zal ze enorm missen, maar wat heb ik een mooie tijd met ze gehad!

De oma’s blijven alleen achter. Na huwelijken van 69 en 63 jaar, is dit voor hen het aller moeilijkst. Toch vermoed ik dat beide dames zich er doorheen zullen slaan, ook al is de een 90 en de ander 84. Mijn gedachten gaan ook uit naar mijn ouders, die beide hun vader verloren.

Als opa’s slagen ze beide met vlag en wimpel!

Deze gebeurtenissen zetten me aan het denken over de rollen die we in dit leven hebben.
Waarvoor je meestal kiest maar soms ook niet. Een opa hoeft niet op te voeden, iets wat mijn moeder ooit zei toen ik net mijn eerste kind kreeg en vroeg of zij op wilde passen. En dat is waar, opa’s en oma’s kunnen een mooie rol op zich nemen. Mijn opa’s waren beide vrolijke, gekke mannen die met je dolden en je blij maakten. Natuurlijk hadden ze beide als man en vader andere rollen en in die rollen zijn ze vast niet altijd zo lollig en leuk geweest. Maar wel als opa.

Ik heb enorm geboft, met zulke leuke opa’s.

Dag lieve opa’s!
Voor altijd in mijn hart.

Tagged with:
About the author:
Has 139 Articles

4 COMMENTS
  1. Lin

    Wat mooi dat ne ook nog als volwassen vrouw van je opas hebt mogen genieten. Ik heb 1 opa helaas nooit gekend en de tweede verloren toen ik 13 was. Dit stuk brengt wel weer mooie herrineringen aan hem naar bovem, dank daarvoor.

  2. Linda

    Wat een mooi stukje over je opa’s en wat fijn dat ze zo lang je opa’s mochten zijn. Gecondoleerd!

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to Top